• Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn

Ik vroeg laatst aan Gerrit Zalm (eindbaas ABN AMRO) ‘wat is de toegevoegde waarde van ABNAMRO voor de klant over 10 jaar?’. Zijn antwoord: ‘Snel en eenvoudig’. Ik vroeg aan een lid van de RVB van SNS: “wat moet er bovenaan de ethische code staan van een bank?”. “Dat we je niet belazeren”.

De schellen vielen van mijn ogen. Een bank die snel en eenvoudig is, is DAT nou ECHT de toegevoegde waarde? Het is alsof je zegt dat de toegevoegde waarde van een auto is dat het portier zo lekker open gaat.  En een bank die bovenaan z’n ethische code zet: “we belazeren je niet”, wat voor een vertrouwen spreekt daar nou weer uit? Maar wat is dan WEL de toegevoegde waarde van een bank de komende jaren? Als je met bankiers praat zeggen ze allemaal: we moeten wel behoorlijk geld verdienen op bepaalde producten, want het gewone bankieren (acceptgirootje sturen, telebankieren, geld uit de muur trekken) daar maken we verlies op. Dus het ene moet duur zijn, omdat het andere een verliesgevende activiteit is.

Waarom kijken we dan niet naar banken zoals we ook naar spoorwegen of electriciteitsnetten kijken? Dus: alles wat met simpel bankieren te maken heeft, doen we allemaal in één systeem. Ons eigen banknet. Een computer waar alle banktransacties, rekeningen, overschrijvingen etc. etc. worden geregeld. De staat is eigenaar, de belastingbetaler betaalt. Dan is 90% van wat wij nodig hebben van onze bank geregeld (hoeveel bank wil je hebben? Nou zoveel dus). Zonder fratsen. Verdien je geen bal aan, maar het is wel wat wij graag willen hebben.

Maar mocht ik dan tóch nog meer willen (hypotheek, pensioen): dan heb ik opeens heel veel merken die mij –let op: hier komt de toegevoegde waarde—door het financiële oerwoud willen leiden. Waar mensen zitten die ik kan vertrouwen. Mensen die hoog opgeleid zijn (ook de mensen die met klanten praten) en 100% weten waar ze het over hebben, of het anders tegen mij zeggen.

Die niet persé op slinkse wijze veel aan mij moeten verdienen, omdat dat banknet ook nog betaald moet worden. Maar die mij soms 150 euro per uur in rekening brengen, voor adviezen waar ik de rest van mijn leven wat aan heb.

Dat is meer dan snel, meer dan eenvoudig, en een stuk verder dan: we belazeren je niet.Ik wacht op een bank die zegt: in alle gevallen staat uw belang voorop. De bank als gids, als ankerpunt. Er is nog een lange weg te gaan. Uw ideeën? Graag in de comments!